نامه سرگشاده به آقای توماس نورد
عضوحزب چپ های آلمان
مهندس علی راستگو، کانون
آوا، بیست و هفتم اوت 2009
http://www.iran-aawa.com/c010.htm
لینک به متن نامه به
آلمانی
http://www.achtung-mojahedin.de/196_d.htm
جناب آقای نورد
ما با علاقه از طریق وسایل ارتباط جمعی فعاليت های شما را
برای مجاهدین خلق دنبال مي کنيم.
متاسفانه برای ما مشخص شده است که شما هم از کسانی هستید
که اطلاعات و خبرهایی را که از طریق مجاهدین به شما می رسد
بدون دقت و بررسی منتشر می کنید.
"قرارگاه اشرف" در خاک کشور عراق قرار دارد. ساکنان اين
قرارگاه، سازمان مجاهدین خلق، شدیدا نامطلوب بوده و حتی در
میان نیروهای اپوزیسیون ایرانی نيزاز هیچ نوع حمایتی بر
خوردار نمی باشند. در دوران صدام حسین این گروه به عنوان
مزدور علیه قیام کنندگان کرد و شیعه بکار گرفته شدند
وبخاطر کشتار غیرنظامیان عراقی متهم و مسئول می باشند.
بنابراین خیلی دور از انتظار نیست که عراقیان آنها را ديگر
در کشور خود تحمل نکنند.
این کاملا مسلم است که اخراج احتمالي آنان از عراق برای
تعداد کثیری از اعضای مجاهدین بخصوص کسانی که در اقدامات
تروریستی و ترورهای سیاسی و حمله به تاسیسات ایراني شرکت
داشته اند خطر دستگیری و شکنجه دربر دارد ولی تا کنون
تعداد بسیار زیادی از جداشدگان این سازمان با کمک انجمن
های جداشدگان نظير " انجمن نجات " درعراق به ایران بازگشته
و در آنجا بدون مشکل زندگی می کنند و از طرف دیگر دولت
عراق تا کنون بارها اعلام نموده است که هرگز در نظر ندارد
که ساکنان قرارگاه اشرف را با زور به کشور ایران اخراج
نماید و این مسئله اصلا مطرح نمی باشد.
اين ترس بزرگ که تمامی ساکنان قرارگاه اشرف دستگیر شده و
به ایران اخراج گردند ودر آنجا مورد شکنجه وآزار
قراربگيرند، را فقط سازمان مجاهدین ابداع کرده و با
تبلیغات ماهرانه توسط فعالان سیاسی خودی و سازمان های حقوق
بشری آنقدر تکرار می شود تا این سناریو ساختگی که اخراج به
ایران به معنی مرگ و اعدام می باشد برای همه بعنوان یک
واقعیت مورد قبول واقع گردد.
هدف اصلی سازمان مجاهدین با ترویج ترس در میان اعضای خود
به بهانه اينکه اخراج به ایران به معنی اعدام می باشد،
پافشاری به ابقای قرارگاه اشرف مي باشد. محلي که تا چندی
قبل در پشت درهای بسته آن رهبران مجاهدین می توانستند با
کیش شخصیت خود - عکسهای این دونفر در هیچ جا و هیچ
تظاهراتی نباید از قلم بیافتد - به شستشوی مغزی افراد دست
بزنند. تنها سازمان می تواند مشخص کند که چه اخباری به
داخل قرارگاه اشرف وارد و یا خارج گردد. با کمک و اجازه
صدام حسین این سازمان توانست برای خود دنیای کوچکی بوجود
بیاورد - " شهر اشرف " برکه ای در کویر
جای تعجب نیست که آنها وقتی که دولت جديد عراق قصد ايجاد
یک کلانتری را در قرارگاه اشرف داشت شدیدا و با خشونت زیاد
از آن جلوگیری کردند. هرچند که خشونت و فشار توسط پليس
عراق جهت ورود به کمپ اشرف کاملا محکوم می باشد.
اما حقیقت این است که قبل از حمله پلیس به قرارگاه اشرف به
مدت زیادی مذاکرات طرفین مبنی بر اداره و سرپرستی قرارگاه
اشرف به نتیجه ای نرسیده بود چرا که سازمان مجاهدین به هیچ
قیمتی حاضر نبود که دنیای کوچک و خیالی خود را با واقعیت و
دنیای بیرون مرتبط نماید.
می شود تصور کرد که یک محله کوچک در یکی از نقاط دور
افتاده آلمان که با سیم خاردار نیز محصور شده باشدو هیچ
ارتباطی با دنیای خارج نیز نداشته باشد وعده ای با قواعد و
قوانین خود در آنجا مشغول زندگی باشند و در همین حال پلیس
آلمان جهت برقراری قوانین آلمان قصد ورود به این محل را
داشته باشد و آنان مخالفت کنند؟ این حالت حتی در اینجا و
برای ما هم نیز قابل تحمل نمی باشد و در صورت لزوم حتی با
فشار و اعمال زور خاتمه پیدا خواهد کرد. بعنوان مثال مي
شود به موارد تخلیه خانه های تصرف شده و یا جمع آوری
چادرهای معترضین به کارخانه های برق اتمی ویا تظاهراتی که
در آلمان درجریان نشست سران هشت کشور صنعتی انجام شد،
اشاره کرد.
ــ ما از درخواست شما مبني بربرخوردی انسانی با ساکنان
قرارگاه اشرف و مهیا کردن امکانات پزشکی و همچنین خاکسپاری
قانونی کاملا پشتیبانی می کنیم.
- ما همچنین اصرار به اعزام یک هیئت ناظر بین المللی جهت
برقراری حقوق انسانی و بخصوص قول دولت عراق مبنی بر عدم
اخراج اجباری به ایران هستيم.
ما البته به شما آقای نولد هشدار میدهیم که اظهارات
مجاهدین خلق را بدون تعمق قبول نکرده و در انتشار آن عجله
نکنید و اجازه ندهید که شانتاژ این سازمان شما را بدنبال
خود بکشد!
ميتینگ ویا تظاهرات و همچنین اعتصاب غذای مجاهدین بخاطر
قرارگاه اشرف را با اعتراضات مردم ایران بخاطر تقلب
انتخاباتی اشتباه نگیرید!
اطلاعت خود را از ایرانیانی که به سازمان مجاهدین نزديک
نيستند و یا ازجداشدگانی که بخوبی از روابط مبنایی این
سازمان خطرناک خبر دارند، کسب نمایید!
برای کسب اطلاع بیشتر راجع به سازمان مجاهدین لطفا با
همکار حزبی خود و نماینده قبلی مجلس آلمان جناب آقای
توبیاس فلوگر تماس بگیرید.
هرچند که ما هم با کمال میل حاضريم که اطلاعات کافی و جامع
راجع به این مطلب در اختیار شما بگذاریم.
با احترام
کانون آوا
مهندس علی راستگو
Iranischer
Kulturverein AAWA e.V.
Postfach 903173
D-51124 Köln
Email:
info@iran-aawa.com
AAWA e.V., Postfach 903173, 51124 Köln, Germany
* *
* *
Thomas
Nord
DIE LINKE. Kreisverband Frankfurt (Oder)
Kreisgeschäftsstelle
c/o Sandra Seifert
Zehmeplatz 11
15230 Frankfurt (Oder)
Sehr geehrter Herr Nord,
mit Interesse verfolgen wir in den Medien Ihr Engagement
für die iranischen Volksmojahedin (PMOI).
Leider mussten wir feststellen, dass Sie auch einer
derjenigen sind, die die Informationen, die sie von der
PMOI erhalten unreflektiert wiedergeben.
Das Lager „Camp Ashraf“ im Irak befindet sich auf
irakischem Territorium. Die Bewohner des Lagers, die
PMOI, sind eine Äußerst umstrittene Organisation. Auch
unter den Oppositionellen im Iran genießen sie keine
Unterstützung. Unter Saddam Hussein wurden sie als
Söldner gegen aufständische Kurden im Irak eingesetzt
und sind für zahlreiche Massaker auch an Zivilpersonen
mitverantwortlich. Folglich ist es auch nachvollziehbar,
dass die Iraker sie nicht mehr länger in ihrem Land
haben wollen.
Natürlich stellt eine mögliche Abschiebung in den Iran
für zahlreiche Mitglieder, nämlich für die, die sich an
Angriffen und Terroranschlägen auf iranische Politiker
und Einrichtungen beteiligt haben, die Gefahr von
Verhaftungen und Folter dar. Aber es sind auch etliche
Aussteiger der Organisation mit Hilfe von
Aussteigervereinen, wie z.B. die „Nejat-Association“ in
Bagdad, in den Iran zurückgekehrt und dort unbehelligt
geblieben.
Außerdem hat die irakische Regierung mehrfach betont,
dass eine gewaltsame Abschiebung der Bewohner von Camp
Ashraf in den Iran nicht geplant sei und auch nicht in
Frage komme.
Die große Angst, dass alle Insassen von Camp Ashraf
verhaftet und in den Iran abgeschoben werden, wo sie
alle eingesperrt, gefoltert und umgebracht werden, wurde
durch die PMOI selbst geschürt und durch die geschickte
Öffentlichkeitsarbeit der Organisation von Politikern
und Menschenrechtsorganisationen so oft wiederholt, dass
diese verzerrte Darstellung, „die Rückführung in den
Iran bedeutet für alle den sicheren Tod“, als Faktum
gesehen wird.
Das eigentliche Interesse der PMOI, diese Angst – auch
unter den eigentlichen Mitgliedern – zu schüren, ist das
festhalten an ihrer Basisstation Camp Ashraf. Dort leben
sie bis vor kurzem abgeschottet von der Außenwelt und
die PMOI-Führung konnte ihre Mitglieder in aller Ruhe
indoktrinieren und den Personenkult um Marayam und
Massoud Rajavi – deren Bilder bei keiner Demo fehlen
dürfen – fördern. Die Organisation alleine bestimmte,
welche Informationen in das Lager hinein und auch hinaus
gelangten. Mit der Billigung Saddam Husseins haben sie
sich ihre eigene kleine Welt geschaffen – Ashraf City,
die Oase in der Wüste.
Umso verständlicher ist es, dass sie sich aufs heftigste
gewehrt haben, als die neue irakische Regierung einen
Polizeiposten in „ihrem“ Camp einrichten wollte.
Natürlich ist die massive und exzessive Gewalt, mit der
die irakischen Truppen das Lager gestürmt haben aufs
schärfste zu verurteilen.
Jedoch wird die Tatsache, dass vor der Erstürmung des
Lagers Verhandlungen über eine friedliche Übergabe der
Autorität über das Lager daran gescheitert sind, dass
die PMOI um jeden Preis verhindern wollte, dass ihre
eigene kleine Welt sich jetzt der Realität und der
Außenwelt öffnen muss.
Man stelle sich vor, ein kleiner Ort irgendwo in der
deutschen Provinz, umzäunt mit Stacheldraht und
abgeschottet von der restlichen Welt lebe nach seinen
eigenen Regeln und Gesetzen und verweigere der Polizei
den Zugang und die Möglichkeit geltendes deutsches Recht
durchzusetzen. Dieser Zustand würde auch bei uns nicht
geduldet und notfalls gewaltsam beendet werden. Mann
denke nur an die Räumung von besetzten Häusern oder die
Auflösung von Zeltlagern der Atomkraftgegner oder
G8-Gipfel-Demonstranten…
Wir unterstützen Ihre Forderungen nach einer
menschenwürdigern Behandlung der Camp Ashraf Bewohner
und der Sicherstellung medizinischer Versorgung und
rechtlichem Beistand!
Wir befürworten auch die Entsendung internationaler
Beobachter, um die Einhaltung der Menschenrechte und des
Versprechens, keine Abschiebungen in den Iran
vorzunehmen.
Gleichzeitig warnen wir Sie Herr Nord jedoch davor, die
Aussagen der PMOI unreflektiert anzunehmen und
wiederzugeben.
Lassen sie sich nicht vor den Karren dieser Organisation
spannen!
Verwechseln Sie Protest der PMOI und Demos und
Hungerstreik für Camp Ashraf NICHT mit Protest gegen den
Wahlbetrug im Iran!
Informieren Sie sich bei Iranern, die der PMOI nicht
nahe stehen oder bei Aussteigervereinen über die
Hintergründe dieser äußerst umstrittenen Organisation.
Für mehr Informationen über die PMOI setzen Sie sich
bitte mit Ihrem Parteikollegen und ehemaligem MdEP,
Tobias Pflüger, in Verbindung.
Selbstverständlich informieren auch wir Sie gerne
genauer.
Mit freundlichen Grüßen,
AAWA Association e.V.
Dipl. Ing. Ali Akbar Rastgou
(1.Vorsitzender)