|
اقدامات غیر
قانونی مجاهدین در گزارش دی.اس.تی منبع: Mojahedin.ws مولف: آنتونی گسلر فصل 14- گزارش دی.اس.تی عوامل دی.اس.تی،
وقتی عملیات بزرگ پلیسی علیه مجاهدین خلق،
به نام تئو را اجرا كردند، بر مبنای گزارشی محرمانه عمل می
كردند كه دو هفته قبل از 17 ژوئن 2003 ارائه شده بود. فیگارو توانست
این سند را بدست آورده و استنادهای اصلی اش را به چاپ برساند:
مجاهدین خلق مقرش را به فرانسه منتقل كرده است. مجاهدین خلق
فعالیت هایی را در خاك فرانسه انجام داده كه مخفیانه،
فرقه ای، مجرمانه، و حتی جنایی هستند. در فرانسه،
سازمان دویست یا سیصد جنگجو و هوادار دارد. هسته سخت سازمان
از چند ستیزه جو تشكیل شده است. … سازمان توانایی اش در
بسیج كردن مردم برای راهپیمایی های
اعتراضی مضاعف را نشان داده است (مسابقه فوتبال ایران - امریكا
در لیون در سال 1998، ملاقات رهبران ایرانی از فرانسه بخصوص
ملاقات خاتمی در سال 1999 و اعضای پارلمان ایران در
فوریه 2001). متخصصان در سازماندهی راهپیمایی
های خیابانی بخصوص برای این هدف از عراق آمدند. مجاهدین
خلق هیچ نماینده قانونی در فرانسه ندارد. به صورت بالفعل وجود
دارد و فعالیتش از طریق انجمن های بی شماری كه
ممكن است از نظر حقوقی ثبت شده باشند یا نه، و به عنوان پوششی
برای اعضای سازمان عمل می كنند، سازماندهی می شود.
تاكنون 14 انجمن شناسایی شده اند. این انجمن ها از
اعضای مجاهدین تشكیل شده اند، كه برخی از آن ها در شبكه
حمایت مالی سازمان ظاهر می شوند. از سوی دیگر،
یكی از آن ها خصوصا جالب است: انجمن ایران اید (Iran Aid). مجاهدین خلق ایران از
شورای ملی مقاومت ایران به عنوان جبهه استفاده می كند و
دولت در تبعیدش در همان آدرس شورای ملی مقاومت اقامت دارد: 17
rue des Gords in Avers-sur-Oise. نماینده مسعود رجوی،
رهبر گروه، در فرانسه صالح رجوی می باشد. فعال ترین
اعضای این دولت عباتند از محمد محدثین (مسئول
كمیسیون روابط خارجی)، ابوالقاسم رضایی (مسئول
سیاسی)، و ابراهیم ذاكری (مسئول كمیسیون
امنیتی و ضداطلاعاتی كه اخیرا فوت كرد). قبول مسئولیت اعمال
تروریستی انجام شده در ایران، كه از فرانسه هدایت شدند از سال 1998، مجاهدین خلق، كه
اپوزیسیون اصلی رژیم تهران بود، اثرگذاری
سیاسی اش را از دست داده است. این گروه فعالیتش را
افراطی كرده و تعداد حملات تروریستی و نظامی علیه
ایران را افزایش داده است. در تاریخ 2 ژوئن 1998،
مجاهدین خلق در یك بیانیه مطبوعاتی در فرانسه،
مسئولیت بمبگذاری در دفتر دادستانی انقلاب در تهران را
پذیرفت. ده نفر كشته یا زخمی شده بودند. در تاریخ 3
ژوئن 1998، در بیانیه ای دیگر، جنبش اعلام كرد كه مسئول
حملات خمپاره ای به مقر پاسداران می باشد. دو ماه بعد، در یك
گزارش دریافت شده توسط خبرگزاری فرانسه در نیكوزیا (قبرس)
مسئولیت ترور اسداله لاجوردی در تاریخ 23 اوت 1998 به عهده
گرفته شده بود. وی مسئول زندان اوین در ایران بود. در سال 2001،
مجاهدین خلق مسئولیت اجرای 195 حمله علیه ایران
را به عهده گرفت. سازمان از دفتر خودش در پاریس مسئولیت های
اینچنینی زیادی را صادر كرده است.این قبول
مسئولیت ها از طریق نمابر یا پایگاه وب سازمان (www.iran.mojahedin.org) پخش می شوند. بعد از حملات 11 سپتامبر 2001 به
ایالات متحده، مجاهدین خلق پذیرفتن مسئولیت حملات در
داخل ایران را قطع كرد. این بدان خاطر بود كه مبادا به عنوان سازمانی
تروریستی در نظر گرفته شود. توزیع غیرقانونی
نشریات ادواری مجاهدین خلق پنج مجله در
پاریس منتشر می كند كه هرگز توسط سرویس های
قانونی حاكم بر نشریات به ثبت نرسیده اند. این مجلات
عبارتند از:ایران زمین، شیر و خورشید، Nouvelles d’Iran
و مجاهد. در واقع این مجلات كار
تبلیغاتی سازمان را انجام می دهند. وزارت كشور فرانسه در فوریه
1999 از دادن حقوق انتشاراتی به شناخته شده ترین نشریه
مجاهدین، یعنی روزنامه مجاهد، خودداری كرد. اما،
این نشریه همچنان به صورت غیرقانونی در كشورمان (فرانسه)
توزیع می شود. این نشریه بخصوص از زبانی خشن
علیه رژیم استفاده می كند. توزیع این نشریه
توسط اعضای سازمان صورت می گیرد. برخی از مقاله ها كه
علی الخصوص از نظر لحن خشن هستند و در آن ها حذف فیزیكی
رهبران اسلامی جمهوری اسلامی مورد تشویق قرار گرفته است.
این عنوان ها به نحو چشمگیر و قابل توجهی میزان
خطرناكی سازمان و تشویق خشونت توسط رهبران گروه، كه در این روزنامه
منتشر می شوند، را نشان می دهد. لحن این مقالات خطر
توزیعش در فرانسه را به وضوح نشان می دهند. این روزنامه
خوانندگانش را به كشتن عالی ترین رهبران ایرانی، كه از
فرانسه دیدن می كنند، ترغیب می كند. به گفته یك
منبع، مجاهد در بریتانیا چاپ و آماده می شود. به هر حال آدرس
آن هست: 17 rue des Gords in Avers-sur-Oise. صندوق پستی نشریه در 2
bis rue Dupont-de-l’Eure درمنطقه بیست پاریس قرار دارد.
این نشانی، نشانی شركت "ای.بی.سی
لایو" هم هست، كه برای روزنامه هایی كه مشتركانشان
تغییر مكان داده یك آدرس فراهم می كند و به عنوان آدرس
برگشتی عمل می كند. حمایت مالی مجاهدین خلق برای
پشتیبانی از فعالیت هایش به بودجه عظیمی
نیاز دارد. این فعالیت ها اداره كردن املاك، سامانه
ارتباطی، سفر ستیزه جویان گروه و حفظ ارتش درعراق را شامل
می شوند. طبق اطلاعات ما، سازمان از بودجه بدست آمده به صورت
غیرقانونی استفاده می كند. از سوی دیگر،
مجاهدین خلق و اعضایش بخاطر تخصیص غلط بودجه تحت تعقیب
یا اقدام مدنی قرار دارند. این مطلب بخصوص در آلمان صدق
می كند، جایی كه مقادیر قابل توجهی از مبالغ
اهدایی خصوصی آلمان و سوبسیدهای دولتی در
واقع برای خرید سلاح برای تروریست های مجاهدین
خلق و ستیزه جویان درعراق مورد استفاده قرار گرفتند. بخشی از
حمایت مالی آنان از جانب گردآورندگان اعانه بین افراد و گروه
های تبعیدی های ایرانی تامین
می شود. این كار توسط نمایندگان مجاهدین خلق در اروپا،
امریكای شمالی و خاورمیانه انجام می شود. بخش
دیگری از آن از پرداختی های خود اعضا تامین
می شود. آن ها ملزم هستند كه به صورت منظم عوارض بپردازند. و در آخر، صدام
حسین قرار داشت. او حامی مالی اصلی سازمان بود، و صدها
میلیون دلار پول برای سازمان فراهم كرد. شناسایی
شبكه های مالی مجاهدین خلق ایران اصلا آسان نیست.
سازمان دوایر مالی بین المللی بسیار
پیچیده ای برپا كرده است. مبهم بودن آنان چنان است كه درك آن
ها بسیار دشوار است. منبع و مقصد پول ها اغلب ناشناخته هستند. یان
یك خط مشی آشكار مخفی كردن عملیات های مالی
سازمان است، و مایه افتخار اعضای عملیات های مخفی
است. دارایی های
مالی مجاهدین خلق ایران از درون یك شبكه
پیچیده حساب های بانكی در فرانسه، در اروپا،
امریكای شمالی و خاورمیانه حركت می كنند. دارندگان
قانونی این حساب ها یا افراد واقعی هستند یا گروه
های شخصی، كه خیلی از آن ها در فرانسه اقامت دارند. در
گروه های شخصی، Aid Association جمع آوری
پول در فرانسه از جانب اهدا كنندگان شخصی را در قالب یك هدف
اجتماعی و انسان دوستانه دنبال می كند. آن ها قسمت عمده این
پول ها را در حساب های بانكی شخصی خارجی، عمدتا در
تركیه و امارات متحده عربی، قرار می دهند. این كشورها،
كشورهایی هستند كه كل رد پول ها گم می شود، بخصوص مقصد
نهایی پول ها. این انجمن، كه به شدت به حمایت
مالی از جنگ تروریستی مجاهدین علیه ایران،
و نیز عملیات های تروریستی در داخل كشور، مظنون
می باشد، با تخطی از وضعیت ها و پایگاه حقوق بشری
در قانون ... توانسته است وضعیت غیردولتی خودش را زیر
پا بگذارد. اطلاعات از منابع زیادی درباره جریان این
پول ها بین یك شبكه از حساب های بانكی یك
دایره بسته را نشان می دهد كه نفوذ به آن و ارزیابی اش
كار دشواری است. مثلا، یك حساب مبالغی را از اردن،
بلژیك، آلمان و ... دریافت می كند، و سپس از آن كاسته
می شود و به حساب هایی در فرانسه، المان، دانمارك، نروژ،
ایتالیا، بریتانیا، سوئیس، لوكزامبورگ،
ایالات متحده و غیره ریخته می شود. بررسی حساب
های اعضای خاص سازمان این پیچیدگی را نشان
می دهد. مقادیر زیادی كه توسط این افراد كنترل
می شدند از سرانه حرفه ای خود آن ها تجاوز می كنند. در واقع
آن ها هیچ فعالیت تجاری، یا حرفه ای واقعی
ندارند، حداقل تا جایی كه به مقامات مالیاتی و موسسات
اجتماعی مربوط می شود. از این رو، پیدا كردن صاحبان
حساب ها دشوار و تقریبا غیر ممكن است. آن ها با آسودگی در
آدرس هایی اقامت دارند كه در واقع در آنجا نیستند. تعلیم تروریست ما توانسته ایم تعداد
زیادی از اعضای سازمان كه در فرانسه جذب و سكنی داده
شده اند، و مرتبا به عراق سفر می كنند، را شناسایی كنیم.
البته این (عراق) جایی است كه اردوگاه های ارتش
آزادیبخش ملی ایران (ان.ال.ای) قرار دارند: شاخه
نظامی مجاهدین خلق ایران. همچنین دریافته
ایم كه این اعضا توانسته اند از اسناد و مدارك شناسایی
جعلی استفاده كنند. آن ها راه های مختلفی به عراق را دنبال
می كنند: استفاده از اردن، مصر یا تركیه. آن ها از طریق
كشورهای مختلف اروپایی، مثل بلژیك و هلند، ارتباط
می گیرند. البته پروتكل های مخفی نیز برای ممانعت
از ردگیری شدن سفرهایشان طراحی شده اند. درعراق،
ستیزه جویان تحت سطوح مختلف تعلیمات نظامی و
سیاسی قرار می گیرند. جنگجویان ارتش
آزادیبخش ملی كه از عراق می آیند مرتبا به مقر سازمان
مجاهدین در اور-سور-اواز رفت و آمد می كنند، این درحالی
است كه سربازان كهنه كار سازمان در فرانسه مستقر هستند و دائما در جهت ارتقاء
سازمان فعالیت می نمایند. مجاهدین یك سازمان
تروریستی اعلام شد بعد از حملات 11 سپتامبر، واشنگتن
مجاهدین خلق را در لیست خود از سازمان های
تروریستی نگه داشت و دستور داد دارایی هایش مسدود
شوند. باید به خاطر داشت كه مجاهدین در فهرست بریتانیا
از گروه های تروریستی نیز قرار دارد. از ماه می 2002،
این سازمان در فهرست اروپا نیز قرار گرفته است. از آن هنگام
مجاهدین از اسم شورای ملی مقاومت، شاخه سیاسی
مجاهدین، و مریم رجوی به عنوان دبیر كل آن استفاده
می كند. در گذشته، مقامات بغداد از ارتش آزادیبخش ملی به
عنوان میلیشیای پشتیبان برای دفاع از عراق،
و نیز در جنگ با ایران یا در سركوب كردن اقلیت ها پس از
جنگ خلیج استفاده می كرد. طی آخرین جنگ درعراق، ارتش
آزادیبخش در جنگ علیه نیروهای
امریكایی شركت نكرد. فعالیت ها در فرانسه در فرانسه، مجاهدین محتاط
بودند و به محیط اعتماد نمی كردند. اما، در سال 2001 به یك
هیئت پارلمانی ایرانی كه از كشور دیدن می
كرد حمله كردند. اخیرا آن ها ملاقات ها و اعمال از پیش برنامه
ریزی شده شان را افزایش داده اند تا توجه عمومی را به
ایرانی ها جلب كنند. طبق اطلاعات جدید، مجاهدین خلق قصد
داشت راهپیمایی های بزرگی به راه انداخته، و
عملیات هایی علیه اهداف ایران در اروپا (سفارتخانه
ها، كنسولگری ها، ...) انجام دهند. آن ها حتی در نظر داشتند
اعضای سابق سازمان كه با سرویس اطلاعاتی ایران كار كرده
اند را حذف فیزیكی كنند. در همین ملاقات ها، آن ها
احتمال استفاده از عملیات های انتحاری (خودسوزی ها) را
افزایش دادند. به دنبال مداخله در عراق و سقوط رژیم صدام
حسین، رهبری و ستیزه جویان مجاهدین خلق و ارتش
آزادیبخش ملی از عراق فرار كرده و خیلی از آن ها به
اروپا، از جمله فرانسه، آمدند. مریم رجوی، دبیركل
سازمان مجاهدین خلق ایران و رهبر شورای ملی مقاومت به
فرانسه برگشت. وی دارای ویزای اقامت با وضعیت
پناهندگی است كه تا سال 2006 اعتبار دارد. این ویزا تحت نام XX است...
او از اسامی مستعار زیادی استفاده می كند... در حال
حاضر، 90 نفر در اورسوراواز اقامت دارند. انتظار می رود افراد
دیگری نیز بدان محل بروند. به منظور اقامت دادن آن ها، محل
هایی در اقامتگاه های تعطیلاتی ارزان قیمت
در اطراف اور-سور-اواز رزور شده اند. مجاهدین از شركت ساختمانی
آلگكو خواسته اند كه یك ساختمان به اردوگاهشان در rue Gordes
اضافه كند. سازمان صدها متر مربع فضای اقامتی
در وال دواز اجاره كرده تا سازماندهی مجدد در خاك فرانسه را انجام دهد."
(130) منابع 130.
‘Une note confidentielle du contre-espionnage alertait
sur les activities et les derives des refugies iraniens installes en banlieue
parisienne- A l’origine de l’operationun rapport secret de la DST”- le
Figaro, 24 june 2003 |